Kantelpunt en Kiezen Kantelpunt en Kiezen
In de BIJEEN schrijft Eric elke maand een stuk.

Vaak wordt gesproken over de donkere dagen voor Kerst. Net voor Kerst ligt de kortste dag, wat mij betreft kan je de kortste dag maar weer gehad hebben. Voor mij is het een kantelpunt.

Voor mij is het een kantelpunt.

Als ik er aan denk vraag ik aan anderen net na de kortste dag of je het al kan merken dat het eerder licht begint te worden. Dat is mijn manier om duidelijk te maken dat het lengen van de dagen weer is begonnen, we afscheid nemen van de donkere tijd.
...

Het passeren van de kortste dag is voor mij een kantelpunt dat zich met een mesthoop als voorbeeld goed laat verklaren. Met het korter worden van de dagen zie ik een mesthoop als berg van afvalstoffen.
Je hebt er niet zo veel aan.

Net na de kortste dag en nu de dagen weer langer worden zie ik dezelfde mesthoop heel anders. Uitkijkend naar het voorjaar zie ik een mesthoop na de kortste dag als bron van voeding voor planten.

Ik weet dat veel gemeenteleden ook genieten van de (moes)tuin. Ik ben benieuwd of het kantelpunt rondom de kortste dag als het gaat om een mesthoop herkend wordt.

Het ligt er dus maar aan hoe je ergens tegen aan kijkt. Het is een (onbewuste) keuze hoe je iets wil zien of hoe je iets doet.
In het verkeer laat iemand je weleens voorgaan om elkaar op een smalle weg te passeren. Wat doe je. Steek je even je hand op naar de chauffeur die aan de kant gaat staan om je er langs te laten om te bedanken voor het elkaar geven van voldoende ruimte of doe je dat niet. Zonder er bij na te denken is dat een keuze.

Terwijl de bollebozen uit de regering op hun niveau werken aan een betere wereld kunnen wij onze bijdrage leveren door elkaar op straat te (blijven) groeten. Ook dat is kiezen.

Op straat is dat hetzelfde. Neem je de moeite iemand te groeten als je langs elkaar loopt of doe je het niet. De dorpen waar wij wonen zie ik als gemoedelijk. Toch is het geen gewoonte elkaar op straat altijd te groeten.

We denken even aan de bijdrage van Daan met de titel “Elkaar groeten”. Daan onderstreepte het elkaar groeten als prettige vorm van communicatie en als de manier om dichter bij elkaar te komen. Daan sloot zijn bijdrage af met een verwijzing naar een Trouw-columnist die had geschreven dat de meeste mensen aardig zijn. Daan kon dat bevestigen en dat doe ik nu ook.

We staan aan de vooravond van een nieuw jaar. Twintigtwintig. De onopgeloste problemen uit 2019 (waaronder Pfas en stikstof) zijn – zoals gebruikelijk- doorgeschoven naar het nieuwe jaar.
Ik wens alle beleidsbepalers die met de oude problemen aan de slag gaan veel wijsheid toe in het nieuwe jaar. We hopen dat er goede afspraken gemaakt kunnen worden om te voorkomen dat we onze kinderen opzadelen met een aarde die oververhit raakt.

Terwijl de bollebozen uit de regering op hun niveau werken aan een betere wereld kunnen wij onze bijdrage leveren door elkaar op straat te (blijven) groeten. Ook dat is kiezen.
Eric Kuijvenhoven
 
terug